Gomdrukken en zo.

Hans de Bruijn

menu

Gomdruk, het proces, the process 

Gomdruk, het proces.

Gomdruk werd uitgevonden door de heer Poitevin in 1855. In de tijd van vervagende foto's bood het een manier om foto's langdurig houdbaar te maken. Dat langdurig houdbaar maken is werkelijkheid, gomdrukken weerstaan eeuwen. Arabische gom wordt opgelost in water, samengevoegd met een oplossing van kalium (of Ammonium) bichromaat en een pigment (meestal waterverf) naar keuze.
Na goed mengen wordt dit mengsel met een kwast op aquarelpapier gebracht. Na droging wordt het papier lichtgevoelig voor UV dus de verdere bewerking gebeurt bij kunstlicht. Een negatief met de grootte van het gewenste formaat wordt nauw in contact gebracht met het gevoelig gemaakte papier en belicht door een UV-bron (zon, gezichtsbruiner enz.). Daarna wordt het papier zolang in water gelegd totdat de delen die minder of geen UV licht hebben ontvangen (donker op het negatief, niet gehard door de UV) opgelost zijn in het water en de wel belichte delen (zijn gehard door de UV) goed zichtbaar zijn. De gomdruk is nu klaar en dient alleen gedroogd te worden. Voor driekleuren gomdruk gebeurt dit driemaal in register, voor iedere kleurscheiding (RGB scheiding) een keer. Omdat het drogen en ontwikkelen in water veel tijd neemt is het een langdurig proces, zeer goed geschikt om te onthaasten.
Voor de kleurscheidingen wordt Photoshop of een soortgelijk programma gebruikt, de negatieven zijn digitaal gemaakt. Analoge negatieven zijn natuurlijk ook mogelijk (het begon zo in 1855).


Gumprint, the process

Gumprint was invented by Mr. Poitevin in 1855. In an era of fading silver images, it gave a way to make photos with archival quality which can be kept for a very long time, ages.
Arabic gum is dissolved in water, together with a saturated solution of Potassium or Ammonium Bichromate and a pigment (mostly water paint) of choice.
After mixing this well this emulsion is brought to heavy aquarelle paper with a brush. After drying the paper becomes light sensitive for UV radiation thus further work is done in artificial light. A negative the size of the desired final format is brought into firm contact with the sensitised paper and exposed to UV light (the sun, a facial tanner etc.). Then the paper is submerged in water until the parts that received less or no UV exposure (highlights of the picture) are dissolved in the water (these are the darker parts of the negative, not hardened by the UV) and the exposed areas (hardened by the UV) are visible. The gum print is now finished and can be dried. For the three colour process this happens three times in register, for every colour separation (RGB separation) one time. Because drying and developing in water is a time consuming process, it is ideal for de-hurrying.
For the colour separations Photoshop or a likewise program is used, the negatives are digitally made. Analogue negatives are of course possible too (it started that way in 1855).

Stuur e-mail



* Invoer verplicht